Materiał
Trzy warstwy materiału powłokowego są ze sobą sklejone za pomocą miękkiego tworzywa, które niweluje defekty splotu i umożliwia elastyczne układanie się włókien tkaniny w zależności od zmiennych warunków pracy powłoki. Otrzymano w rezultacie materiał o gęstości 55 g/m2 i wytrzymałości na rozerwanie 2600 N/m. Samo zwiększenie wytrzymałości materiału kompozytowego nie wystarcza do długotrwałych lotów w ekstremalnych i zmiennych warunkach. Konieczna jest również nowa konstrukcja balonu. Po przestudiowaniu projektów balonów z USA, Francji i Japonii kierownicy programu ULDB uznali, że konstrukcja w kształcie dyni ma wyraźną przewagę nad typowymi kulistymi balonami nadciśnieniowymi. W balonach kulistych większość obciążeń jest przenoszona przez powłokę; występują więc w niej wielkie naprężenia zarówno wzdłuż południków, jak i równoleżników. W balonie o kształcie dyni obciążenia są wprowadzane przede wszystkim do przebiegających południkowo „ścięgien”, które łączą w całość poszczególne sekcje materiału powłoki (zwane klinami). Kształt dyni obniża wymagania co do wytrzymałości materiału powłoki do zaledwie 600 N/m, czyli do poziomu znacznie niższego niż wytrzymałość na rozerwanie materiału kompozytowego.